عليّ إن كان من الصادقين » . و اگر قذف با نفى ولد هر دو جمع شود ، پس زوج بايد اضافه نمايد در آخر صيغه شهادت در هر يك از چهار مرتبه لفظ : « و أنّ هذا الولد من زنا و ليس منّي » را ، و اگر نفى ولد كند بدون قذف پس بايد اكتفا نمايد زوج به گفتن چهار مرتبه : « أشهد باللّه أنّى لمن الصادقين في نفي الولد » و در مرتبه پنجم نيز بگويد : « أنّ لعنة اللّه عليّ إن كنت من الكاذبين » . و لا بدّ است از ذكر شهادت و لفظ جلاله و لفظ لعن و غضب و صدق و كذب ، به عربيّت ، و تقدّم مرد بر زن ، و اداء شهادت و لعن به همين ترتيب و طريقى كه ذكر شد ، و همچنين لا بدّ است بنابر مشهور در وقت اداء شهادت و لعن هر يك ، از بودن هر دو ايستاده . و هر يك از زوجين اگر نكول و امتناع نمايد از لعان پس بايد حدّ بر او جارى شود ، چنانچه اگر زوجه نيز اعتراف و تصديق نمايد در قذف ، حكم لعان از او ساقط مىشود كه بايد حدّ جارى شود بر او ، و اگر حامله باشد بايد صبر نمايند تا زمانى كه وضع حمل نمايد آن وقت حدّ بر او جارى كنند . امر چهارم [ در عتق است ] بدان كه صيغه عتق - يعنى آزادى - از شخص جايز التصرّف اين است كه با قصد قربت و إنشاء بگويد : « أنت حرّ لوجه اللّه » يا به جاى « أنت » بگويد : « عبدي فلان » يا بگويد : « هذا » . و در گفتن « عتيق » يا گفتن : « معتق » در موضع « حرّ » خلاف است ، اكتفاء به آن اگر چه خالى از قوّت نيست در وقوع عتق ، و لكن احوط و